Posted in Հայրենագտություն, Uncategorized

Տավուշ

Շարունակվում են մեր ընտանեկան ճամփորդությունները: Ես այս անգամ գնացի Տավուշի մարզ: Առաջին անգամ պետք է մնայի գյուղում ու ծանոթանայի գյուղական կյանքին: Մենք մնացինք Վերին Ծաղկավան գյուղում: Այնտեղ նաև կար գետ, որտեղ ես հավեսով երկար ժամանակ անցկացրեցի: Չէի ուզում գետից դուրս գալ, բայց արդեն երեկո էր: Հետո տուն գալուց հանդիպեցինք ոչխարների հոտի նրանք էլ էին տուն գնում: Տեսա, թե ոնց են պահում խոզերին:

Հաջորդ օրը որոշեցինք ամբողջ օրն անցկացնել անտառում: Մենք գնացինք անտառային մի հատված, որտեղ տաղավար կար: Մինչ մեծերը խորոված էին անում, մենք խաղում էինք բադմենտոն: Իսկ իմ ընկեր Հակոբը մեղուներով կոկա կոլա խմեց: Ես հասկացա որ այդ մեղուների համար քաղցր ջակուզի էր: Չգիտեի, որ մեղուները սիրում են լողալ: Տուն վերադառնալուց առաջ որոշեցինք բարձրանալ սարի գլխին, որտեղ եկեղեցի կար:

Նոր Վարագավանք եկեղեցին հայկական վանական համալիր է Տավուշի մարզումՎարագավան գյուղից 3.5 կմ հարավ-արևմուտք, բարձր ժայռի վրա, անտառապատ լեռներով շրջապատված։ Վանական համալիրը եղել է ժամանակին Վահրամյանների հզոր իշխանության հոգևոր կենտրոն: Վանքի մոտ կան խաչքարեր, որոնցից ամենամեծը 1620 թվականին կերտել է Վարդանը։ Վանքի կառուցման հետ կապված կա մի ավանդազրույց վանքի շինարարի օգնականի և շինարարության համար ձորից ջուր բերող որբ աղջկա մասին: Այդ մասին ինձ պատմեց ծնողներիս ընկերը՝ Էդգարը: Տավուշի մարզը ինձ շատ դուր եկավ, նաև տեսա այն ժայռը, որից հետո Հայ-Ադրբեջանական սահմանն էր: Մտածում էի, որ այնտեղ կարող է կրակոցների ձայն լսեինք, բայց բարեբախտաբար չլսեցինք:

 

 

Posted in Միջին դպրոց, Uncategorized

Իմ կարծիքը

Միջին դպրոցը որքան էլ ծանոթ միջավայր է, նույնքան էլ չբացահայտված: Ես գիտեմ, որ միջին դպրոցում ունենալու եմ նոր ընկերներ ու ուսուցիչներն էլ են ինձ անծանոթ լինելու: Նաև անցնելու եմ նոր առարկաներ ու դրա համար ուրախ եմ: Անհամբեր սպասում եմ քիմիայի դասերին: Ես մտածում եմ, որ միջին դպրոցում մենք վոլեյբոլ ենք խաղալու: Այնտեղ փոքր թենիս ենք խաղալու և այլն: Ասում են, որ կարանտինի ժամանակ ես շաբաթական երեք անգամ եմ գնալու դպրոց: Ես մտածում եմ, որ ես յոթ դաս եմ ունենալու, բայց ամեն դասը ավելի քիչ ժամանակ է տևելու: Բայց իհարկե ուզում եմ, որ ամեն օր գնամ դպրոց, և պլանավորում եմ գնալ կիթառի դասերի: Մաման ու հայրիկը ուզում են, որ ես նաև գնամ կարատեի, ես դեռ չեմ ուզում: Ինձ թվում է շատ հավես է լինելու նոր դպրոցում, բայց ես նաև կկարոտեմ իմ նախկին ուսուցիչներին ու այն դասընկերներին, որոնք իմ դասարանում էլ չեն լինի:

իիըւ

Posted in Uncategorized

Աղաբեկյանների ընտանեկան դպրոց

Աղաբեկյանների ընտանեկան դպրոցում միշտ ուրախ է ու ջերմ, նույնիսկ վեճերն են զվարճալի: Ուրախ է նաև համավարակի օրերին, որովհետև երեխաների մանկությունն անկախ ամեն ինչից պետք է լինի խինդ ու ծիծաղով լի և անհոգ: Անկախ դժվարություններից մենք՝ մեծերս ՊԵՏՔ Է լինենք ուժեղ ու անկեղծ, և երբեք չպետք է թերագնահատենք մեր երեխաների կարողություններն ու հմտությունները: Ընտանեկան դպրոցը մեր երեխաներին ու նրանց կարողությունը բացահայտելու յուրատեսակ փորձություն էր. Մեզ էլ բացահայտեցինք ՃՃՃ Շարունակելու ենք միասին բարձունքներ հաղթահարել: Մեր յուրատեսակ մոլորակի աուրան թող միշտ այսքան ջերմ, բարի ու մի քիչ էլ չարաճճի լինի:

Posted in Հայրենագտություն, Uncategorized

Այս հանգստյան օրերին մենք մեր ընտանիքով հաղթահարեցինք հերթական բարձունքը: Ուղևորվեցինք դեպի Բյուրական: Հասնելով Բյուրական գյուղ որոշեցինք շարունակել մեր ճամփորդությունը: Որպեսզի չկորչենք, օգտվեցինք նավիգատորից.  գնացեք աջ, գնացինք աջ պարզվեց, որ մենք սխալ ենք գնում հետո տեսանք, որ ևս մի քանի մեքենա էլ էր օգտվում այդ նավիգատորից և նույնպես սխալ ճանապարհով էր գնացել: Ճանապարհն գետակի մոտ նստեցինք հաց կերանք: Հետո գնացինք Ամբերդի ամրոց: Այնտեղ կային ամրոցի պատեր, որ քանդված էին: Այդ ամրոցը ինձ շատ դուր եկավ: Այնտեղ նույնպես կար եկեղեցի այդ եկեղեցի գնում էին շատ մարդիկ:

Պատում

Ամբերդ ամրոցն իր խիստ արտաքին տեսքով արտացոլում է շրջապատող լեռների ծանրությունն ու վեհությունը: Միջնադարյան ճարտարապետության հուշարձանը կառուցվել է որպես ամրոց, հետագայում դարձել է հայ ազնվական ընտանիքի` Պահլավունու նստավայրը: Այն պատրաստված է հսկայական բազալտե սալերից: Պատերի հաստությունը հասնում է մինչև 4 մետրի: Հնագետները կառույցի տարածքում հետազոտություններ են անցկացրել և զարմացել են, երբ հայտնաբերել են բազմաթիվ ստորգետնյա անցումներ: Պարզվել է,որ նախկինում ջրամատակարարման համակարգ է եղել: Ամրոցի ներսում մասամբ պահպանված են պարիսպներ և փոքր հիմքեր: Վահրամաշենի եկեղեցին, որը կառուցվել է հայ հրամանատար Վահրամ Փահլավունիի աշտարակներով, գտնվում է Ամբերդի կողքին:

Մենք այս ամռան ընթացքում ընտանիքով դեռ շատ բարձունքներ ենք հաղթահարելու և ես դրանց մասին անպայման կպատմեմ Ձեզ:

 

Posted in հեքյաթներ, Uncategorized

Ռադիո պատմություն

Մի օր ռադիոում երբ, որ եթեր մտան լույսը անջատվեց և իրանք մտածեցին: Ինչից դա կարող է լինի: Մարդիկ տեսան գետնին կլոր իր: Մտածեցին, որ դա կարող է լինել աշխատողներից մեկինը: Մեկել տեսան, որ ջուրն էլ կորավ հետո ինչ, որ սառը դարձավ և մարդիկ պանիկաի մեջ հայտնվեցին: 2 օր հետո մարդիկ բռնեցին այդ ամենն արող մարդուն, բայց միայն մի հանելուկ կար “Որտեղ է այդ ամենը անջատելու գործիքը”: Մարդիկ տեսան մի հատ նկար: Այդ նկարի վրա կար այդ անջատողի տեղը նրանք գնացին դրա մոտ և սաղ միացրեցին: Ռադիոներով և լուրերով այդ ամենը մարդիկ պատմում էին: Մարդիկ առաջին անգամ տեսան, որ գործըները կարող է այդպիսի բան անել: (Երեխաներ երբեկ մի հավատացեք այն մարդկանց ում չես ճանաչում, եթե հավատաս իրենք կարող է քեզ գողանան): Մարդիկ տեսան, որ ռադիոում հայտնվեց կուվշին: Այդ կուվշինի մեջ Դժինն էր: Մարդիկ զարմացան թե ոնց այդ ամենը կատարվեց: Դժինը ասաց, որ այդ գողին ես էի ասել, որ ինքը այդպես անի, բայց դրա փոխարեն ես կկատարեմ ձեր ամենա հրաշալի 3 երազանքները: Մի գործնկեր ասաց, որ այսպիսի բան էլ չկատարվի: Երկրորդը ասաց ես ուզում եմ հայտնի խիմիկոս դառնամ, Իսկ երորդը ասաց, որ հայտնի ֆուդբոլիստ դառնամ: Դժինը ամեն ինչ կատարեց, բայց ասաց, որ դուք կորողացաք բռնել գողին ես կկատարեմ չորորդը: Վազելով եկավ մի գործընկեր և ասաց ես ուզում եմ, որ կորոնավիրուսը Լեո Աղաբեկյանի հեքիաթի նման կորչի:

Posted in Անգլերեն, Uncategorized

Թարկմանություն

Աղվեսն ու խաղողը

Քաղցած աղվեսը տեսավ խաղողի վազը` կախ ընկած ողկույզներով, և ուզեց դունչը հասցնել խաղողին, բայց չկարողացավ: Եվ հեռանալով` ինքն իրեն ասաց. «Դեռ խակ է»:

Այսպես էլ որոշ մարդիկ, երբ հաջեղության չեն հասնում, քանի որ ուժ ու կարողություն չունեն, մեղքը գցում են պայմանների վրա:

The hungry fox saw a grape vines a hang clusters and he wanted Bring the bunch to the grape, but could not. And to leave he say to himself its still broken.

So do some people, when they dont succeed, Because they do not have the strength and ability, they blame the conditions.